Van de waterval van de Marmore naar het Piedilucomeer
UMBRIA – Niet ver van Terni, in het zuidoosten van Umbrië, ligt het Piedilucomeer met zijn onregelmatige vorm, het grootste meer van Umbrië, op het Trasimenomeer na.
Il Lago Piediluco gefotografeerd door Luzidan
De naam “Piediluco” komt uit het Latijn en duidt op de ligging van het bekken “aan de voet van het heilige bos”, omdat het langeleden, toen het nog Lacus Velinus heette, omgeven was door een dichte begroeiing, dat het heilige bos werd genoemd. Het landschap rondom het meer is werkelijk heel bijzonder, met kleine gekleurde huisjes en smalle steegjes die in de middeleeuwen een burchtstad vormden.
De schoonheid van het Piedilucomeer werd reeds tegen het eind van de zeventiende eeuw gewaardeerd, toen het gekozen werd als één van de etappes van de zogenaamde Italiaanse Grand Tour. In die tijd waren jonge Engelse aristocraten gewoon hun theoretische scholing te verfijnen met een reis door Europa (die jaren kon duren!), die zij niet zelden in het schone Italië afsloten. Dit voorbeeld is in recentere tijden opgevolgd door het Interrail fenomeen, maar helaas kunnen maar weinigen zich de luxe van onbeperkt reizen veroorloven om hun kennis van kunst en aardrijkskunde te verrijken. Wat we wel kunnen organizeren is een Little Tour van centraal Italië.
La Cascata delle Marmore
Deze tour zou bij de oorsprong van het meer kunnen beginnen, die iets verder naar het noorden ligt, bij de spectaculaire waterval van de Marmore, en vervolgens langs de rivier van oorsprong, de Velino, kunnen lopen. Wel moet gezegd worden dat deze waterval al 50 jaar benut wordt voor de produktie van electrische energie, en daardoor niet altijd actief is. Ik raad u aan de tijden, waarin het water de vrije loop wordt gelaten te raadplegen op de website Bellaumbria.net.
Dit grote bouwwerk, dat de Romeinen hebben willen creëeren, was al in de derde eeuw voor Christus actief, toen de consul Curius Dentatus besloot het stilstaande en ongezonde water via de rivier Velino naar de lager liggende rivier de Nera te laten stromen over een hoogteverschil van 165 meter. Ook Lord Byron, gefascineerd door de rivier, noemt deze in zijn gedicht Childe Harold’s pilgrimage.
En net als de ridder Harold kunnen wij de waterstromen volgen, tegenwoordig in alle gemak. Er bestaat zelfs een transport service om een boottocht te maken, vanaf de waterval van de Marmore tot aan het Piedilucomeer. De boot biedt plaats aan maximaal zestig personen. Reserveren is verplicht. De route, die ongeveer een uur duurt bevat drie stops: het strandje van l’Eco, de burchtstad, en het strand van Velino. Als u van trektochten houdt of een beginnend speleoloog bent, vergeet dan uw uitrusting niet, want in de omgeving lopen talrijke routes. Een laatste weetje: men zegt dat de berg van l’Eco een van de weinigen is die een echo van twee versen van elf lettergrepen kan weerkaatsen… Wil iemand het proberen?
